Zaterdag werd onder zeer grote belangstelling in de Sint-Petrusbasiliek van Oirschot de uitvaart gehouden voor oud- wethouder Raf Daenen (1954- 2025). De uit België afkomstige Beerzenaar was al geruime tijd ziek. Zijn zoon Jan Daenen (Statenlid PvdA Gelderland) wil hem herinneren als iemand die altijd klaar stond voor iedereen. "Enerzijds had hij een hele grote visie en enorme 'drive' om te maatschappij te verbeteren, anderzijds stond hij iedereen bij die het nodig had. Hij was er voor de mensen en daar ben ik erg trots op."

Tekst: Marcia Engelander - van den Wittenboer

Foto's: Rens van Ginneken

Op vrijdagmiddag ging zoon Jan vaak mee met zijn vader naar politieke afspraken."Ik zie nu pas hoe mooi dat eigenlijk was. Hoe hij contact had met alles en iedereen", vertelt Jan trots, " Met iedereen ging hij met een even groot gemak een gesprek aan en probeerde de boel te verbinden. Dit heeft mij geïnspireerd om ook de politiek in te gaan." Raf stond bekend om zijn uitspraak: 'Kom maar even koffie drinken.' Maar hielp hier stiekem velen mee door ze net dat duwtje in de rug te geven dat ze vaak nodig hadden. Ook Henk van Rees (Partijvoorzitter van PVDA Oirschot-de Beerzen) herkent dit. "Raf had altijd oog voor mensen die het moeilijk hadden en in de verdrukking kwamen. Hij hielp ze dan ook echt. Het waren niet alleen maar praatjes." In de gemeenteraad stond Raf Daenen bekend als vasthoudend, recht op de man, ietwat ruw en een tikkeltje eigenwijs. "Wethouder Sociaal Domein stond op zijn lijf geschreven", vertelt van Rees, "Het knokken voor een mooiere en socialere samenleving in het dorp stond voorop. En oog hebben voor de zwakkere in de samenleving, dat was zijn doel. Hij zag voortdurend kansen en het glas was altijd halfvol. Ook toen hij ziek werd bleef hij enorm gedreven. Heel bijzonder."

PvdA

Op 17- jarige leeftijd kwam Raf Daenen uit het Belgische Millen naar de Brabantse Kempen om tien jaar later met zijn geliefde Rieneke in Westelbeers aan de rand van de Landschotse heide te gaan wonen. Zij kregen twee zonen en een dochter. Daenen begon zijn carrière als psychiatrisch verpleegkundige maar klom al snel op tot teamleider in de Eindhovense TBS kliniek. De sociaal democraat in hart en nieren heeft ook een tijd les gegeven aan de Fontys Hogeschool en was vakbondsonderhandelaar. Voordat hij vanaf 2000 raadslid en fractievoorzitter werd voor de PvdA in Oirschot, waarvan uiteindelijk ook twee periodes als wethouder Sociaal Domein. Tot aan zijn dood was hij actief voor de PvdA als vicevoorzitter van het gewest Noord- Brabant. Tevens liet hij zich vaak horen op het platform Joop van BNN/VARA met zijn blik op verschillende onderwerpen. Daarnaast schreef hij ook opiniestukken voor het Eindhovens Dagblad.

Beerse Boys

Enthousiast kon Raf ook worden wanneer hij sprak over voetbalvereniging de Beerse Boys. Vanaf 1989 was hij 4 jaar trainer van de B-selectie. Toen beide zoons ook op voetbal gingen werd hij leider van het elftal waar ze in speelden. "Dit deed hij met veel overtuiging. Hij had altijd veel tips en opmerkingen over hoe het beter kon", vertelt Peter van Gerven, wedstrijdsecretaris van de club, "Als we bij elkaar zaten na de training om de wedstrijdopstelling te maken, wist hij altijd precies hoe het moest. Hij was erg fanatiek. En tijdens de wedstrijd langs de lijn was hij ook weleens te fanatiek, dan ging hij er helemaal in op. Moesten we hem wel eens wat afremmen."

Orkaan

Mensen herinneren zich Raf Daenen om zijn gedrevenheid en het voortdurend enthousiasmeren, wat hij deed bij iedereen. Echte vrienden omschrijven hem als een wervelwind. "Veertig jaar geleden kwam er een orkaan het dorp binnen gewaaid", vertelt Geert Pasmans terugdenkend aan zijn vriend, "Het was een ongekunstelde kunstenaar. Ietwat onhandig ook. We hebben vaak gedacht wat doet hij nu weer?" Elk jaar gingen Geert en Raf met de vriendengroep 'De broeders van Scherpenheuvel' op de fiets naar de gelijknamige bedevaartsplek. "Raf kwam dan aan met een geleende fiets van zijn buurman, waar zijn tas op half elf hing. Hij was druk met kletsen en fietste van links naar rechts over de gehele weg. Elk jaar waren we weer blij als we aankwamen op de plaats van bestemming met hem en waren we verbaasd dat zijn tas heel was overgekomen." Zijn vriend Geert zag hem als een mens met zeven levens, een idealist en iemand die zich nooit uit het veld liet slaan.